No to wakacje

Las jest blisko

aga — Fri, 20 May 2011 04:04:26 +0000

Tegoroczny światowy Dzień Ziemi obchodzony będzie pod hasłem „Las całkiem blisko Nas”. W ciągu pół roku pod uprawę soi i hodowlę bydła karczuje się do czterech tysięcy kilometrów kwadratowych tropikalnych lasów Amazonii.
To ogromna i niepowetowana tragedia dla klimatu całej naszej planety, bowiem amazońska dżungla odgrywa kluczową rolę w produkcji tlenu na całej Ziemi , wchłaniając co najważniejsze dwadzieścia procent szkodliwego dwutlenku węgla.
Jeśli amazońska dżungla zginie , uwięziony w drzewach węgiel zostanie wyemitowany bezpośrednio do atmosfery w postaci dwutlenku węgla , nasilając bardzo szkodliwy dla całej planety efekt cieplarniany . Problem niszczenia lasów to nie tylko problem odległej Amazonii, ale dotyczy on również niestety i naszego kraju . Cała zachodnia Wielkopolska i obszary na rozległej wyżynnej Lubelszczyźnie od lat pozbawione drzew, niestety w szybkim tempie stepowieją, zaś żyzne do tej pory gleby ulegają zniszczeniu. Wyrąb lasów powoduje zmiany klimatu, które niosą ze sobą nasilenie gwałtownych zjawisk atmosferycznych .
Często możemy oglądać tragiczne skutki największych katastrof ekologicznych między innymi huraganu Katrina , który nie tak dawno bowiem w sierpniu dwa tysiące piątego roku uderzył w południowe wybrzeże Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej niszcząc doszczętnie miasto Nowy Orlean, który do te pory nie może podźwignąć się z ogromu klęski.
Wytwarzana i wykorzystywana w ogromnych ilościach energia przemysłowa stała się siłą napędową rozwoju całej współczesnej cywilizacji, jednak niestety w niedługim czasie, może też stać się przyczyną jej nieuchronnej zguby. Aby temu zapobiec , trzeba skupić się na tworzeniu gospodarki przyjaznej i stosowaniu odnawialnych źródeł energii takich na przykład jak wiatr, promieniowanie słoneczne , fale morskie, czy chociażby energia geotermalna.
W wielu krajach działają już ekologiczne elektrownie wodne oraz słoneczne i coraz częściej wiatrowe , które w postaci potężnych turbin rozmieszczone są na otwartych terenach , gdzie podmuchy wiatru są najsilniejsze .Ich znacznie doceniono także i u nas w Polsce. Najwięcej elektrowni wiatrowych powstaje na bałtyckim wybrzeżu oraz na rozległych równinach Kujaw. Zyski wynikające z ich działania są niezaprzeczalne – wiatr jest surowcem niewyczerpalnym i bezpłatnym a co najważniejsze bezpiecznym dla naszego środowiska naturalnego.

Podróż do wód

aga — Fri, 20 May 2011 04:00:24 +0000

Szczawno, to jedno z najstarszych uzdrowisk na Dolnym Śląsku, które wyrosło dzięki darowi wprost z głębi Ziemi . Maleńkie Szczawno, zaskakuje każdego, który po raz pierwszy się tutaj pojawi, przede wszystkim swoją kameralną urodą i gościnnością . To klimatyczne uzdrowisko łączy wielowiekową, kultywowaną z dużym pietyzmem, tradycję jak również niezwykłą, dziewiętnastowieczną architekturę, ze wszystkimi najnowszymi osiągnięciami medycyny dwudziestego pierwszego wieku.
Pierwsze historyczne wiadomości o istnieniu źródeł wód leczniczych w Szczawnie, pochodzą już z pierwszej połowy trzynastego wieku. Jednak wiadomo że korzystano z nich już w pierwszym oraz drugim wieku, i to już przed naszą erą. Wiek osiemnasty jak również dziewiętnasty, przynosi zdecydowaną popularyzację uzdrowiska . Powstały wówczas liczne pensjonaty, budowle ściśle kuracyjne oraz wiele obiektów służących uatrakcyjnieniu pobytu w małej, uzdrowiskowej miejscowości. Gościły tutaj koronowane głowy, także osobistości ze świata polityki , nauki czy też kultury. I tak jest do dzisiejszego dnia : hala spacerowa i pijalnia wód pełne są gości z całego kraju.
Nawet krótki pobyt w uzdrowiskowej miejscowości, wpływa dobroczynnie na poprawę stanu zdrowia, regenerację organizmu oraz odnalezienie wewnętrznego spokoju . Na bardziej aktywnych kuracjuszy czekają także korty tenisowe, konie , trasy rowerowe , koncerty w Teatrze Zdrojowym , spacery po zabytkowych parkach krajobrazowych i bardzo ciekawe wycieczki autokarowe po najbliższej okolicy.
W weekend gdy w sanatorium nie odbywają się zabiegi , warto pojechać do Książa. Monumentalny zamek to największa tego typu budowla na Dolnym Śląsku i trzecia pod względem wielkości w Polsce . Gruntowna renowacja przywróciła tej niezwykłej budowli naprawdę wiele z dawnej świetności .
Dzisiaj mieści się tutaj luksusowy hotel dla gości dysponujących gotówką a zdecydowanie brakuje wolnego czasu.
Dzięki właściwościom leczniczym wód takich jak „Mieszko” czy „Młynarz Marta” możliwe jest skuteczne leczenie takich dolegliwości jak między innymi: astmy oskrzelowej, rozedmy płuc , nieżytów nosa , zapalenie tchawicy, stanów pooperacyjnych pęcherzyka żółciowego , nieżytów żołądkowo- jelitowych. Przewlekłego zapalenia trzustki i dróg żółciowych, zaparcia, zapaleń pęcherzyka moczowego, kamicy moczowej stanów po infekcjach dróg moczowych, zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa , stanów po złamaniach kości, osteoporozy, nadciśnienia stanów po przebytym zawale serca ,zaburzeń ukrwienia rąk, otyłości , cukrzycy typu pierwszego czy drugiego stopnia.

Źródło:

http://www.szczawno-zdroj.pl/

Na wyspie…

aga — Fri, 20 May 2011 03:52:32 +0000

Odkryta w niedzielę wielkanocną w roku tysiąc siedemset dwudziestym drugim Rapa Nui należy do najbardziej tajemniczych zakątków świata, nikt tak naprawdę do końca nie poznał jej historii i fascynujących tajemnic jakich jest pełna.
Wyspa Wielkanocna nazywana przez Polinezyjczyków Rapa Nui, jest najdalej wysuniętą od lądów wyspą a przy tym również zamieszkałą. Rapa Nui położona na Oceanie Spokojnym (Pacyfiku) trzy tysiące sześćset kilometrów na zachód od wybrzeży Ameryki Południowej . Do dzisiejszego dnia wielu naukowców toczy zażarte spory na temat tego co też stało się na wyspie Rapa Nui podczas minionych lat, stuleci…
Symbolem Rapa Nui jest osiemset osiemdziesiąt siedem rzeźb ludzkich głów, zwanych moai. Liczące do siedmiu metrów wysokości i ważące każda z nich po bagatela, ponad dwadzieścia ton, wykute zostały przy pomocy narzędzi z bazaltu w skałach osadowych. Przeznaczenie posągów nie jest jednak do dzisiejszego dnia znane. Powstało na ich temat wiele teorii według jednej z nich przedstawiają lokalne bóstwa ich przodków. Równie tajemniczy jest sposób , w jaki transportowano ciężkie, nie wyciosane jeszcze bloki kamienne.
Czy też używano do tego długich, potężnych rozmiarów drewnianych sani czy też specjalnych, skonstruowanych prawdopodobnie również z drewna mocnych szyn… To pozostaje nadal niezgłębioną tajemnicą. Posągi wyciosane w fantazyjne kształty stawiane na kamiennych , ogromnych platformach stanowi więc najbardziej zagadkową, nieodgadnioną zagadkę cywilizacji mieszkańców Wyspy Wielkanocnej Równie zagadkowe i nieodgadnione do dzisiaj są przyczyny upadku cywilizacji na wyspie Rapa Nui.
Każdego roku w okresie świąt wielkanocnych na wyspę przybywają turyści . tradycje katolickie, sięgające na Rapa Nui połowy dziewiętnastego wieku , przenikają się z miejscowymi obyczajami. W świąteczne dni najbogatsi mieszkańcy przyrządzają ryby, bataty, banany oraz ananasy dzielą się posiłkiem z biedniejszymi rodakami. Trzeba tutaj zaznaczyć, że ponad połowę tutejszej społeczności, stanowią ludy pochodzenia polinezyjskiego. Tubylcy odwiedzają też jedyny kościół na Wyspie Wielkanocnej, znajdujący się w miejscowości Hangaroa, gdzie odbywają się barwne i pełen radości ceremonie , których kulminacyjnym punktem jest składanie w ofierze jaj, owadów , słodyczy oraz ogromnej ilości kwiatów.
Źródło:

http://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20100404/PODROZNIK/481234200

Migracje na świecie

aga — Thu, 19 May 2011 05:10:32 +0000

Istotą życia większości zwierząt na całym świecie jest niekończąca się podróż, aby zdobyć pożywienie, wydać na świat swoje potomstwo oraz co najważniejsze przeżyć w wiecznie zmieniającym się świecie. Każdej wiosny w Botswanie stada zebr wyruszają w liczącą ponad dwieście pięćdziesiąt kilometrów podróż poprzez pustynię piasku oraz soli. Czterysta osiemdziesiąt kilometrów Sahary przemierzają słonie malijskie w poszukiwaniu cennej wody i pożywienia.
Licząc na obfitą ucztę żarłacze białe co roku przepływają tysiące kilometrów od Hawajów do wybrzeży Gwadelupy. Równie odległe i karkołomne wyprawy , to codzienność sokołów wędrownych , kaczek, gęsi czy też pelikanów poszukujących pożywienia na ptasim skrzyżowaniu pomiędzy Zatoką Meksykańską, Kanadą oraz Arktyką.
Odwieczne wędrówki zwierząt, to pełne okrucieństwa walki o przetrwanie , z której zwycięsko wychodzą tylko najwytrwalsi i najsilniejsi. Czerwone kraby, których w porze monsunowej ponad piec milionów wędruje z wysp Bożego Narodzenia w stronę oceanu, zanim dotrą na plażę, aby złożyć w piasku jaja, odeprzeć muszą brutalny atak żółtych mrówek.
Nic nie powstrzyma , kierujących się instynktem przetrwania słoni morskich czy też pingwinów przed opuszczeniem przyjaznego morza oraz znalezieniem miejsca do rozmnażania na niebezpiecznym lądzie, pełnym nieprzewidzianych i często śmiertelnych pułapek. Co roku setki morsów giną na skutek trudów migracji i zanikania pokrywy śnieżnej. Szans na przeżycie nie mają wyruszające w coroczną podróż z Meksyku na południe motyle monarsze. Do celu dociera dopiero czwarte pokolenie. Tysiące antylop gnu ginie w paszczach krokodyli podczas przekraczania rzeki Mara w Kenii w Afryce. Aby zrozumieć i uwiecznić potęgę masowych migracji zwierząt, należy przemierzyć setki tysięcy kilometrów szlaków, odwiedzając ponad dwadzieścia siedem krajów całego świata na wszystkich kontynentach .
Aby obserwować wędrówki zwierząt, konieczne jest wykorzystanie nowinek technicznych . Wędrówki motyli na przykład możemy obserwować dzięki umieszczonemu na owadzie nadajnikowi radiowemu, który informuje o każdym nawet najmniejszym ruchu zwierzęcia. Przy pomocy specjalnego rejestratora śledzone są również śledzie czy też słonie morskie. Dzięki tym mikroskopijnej wielkości nadajnikom wiemy co dzieje się ze zwierzętami podczas dziesięciomiesięcznej wędrówki , kiedy znikają na długi czas pod powierzchnią oceanu.

Dzika Australia

aga — Thu, 19 May 2011 05:06:46 +0000

Bezkresne pustkowia obok dzikiej przyrody oraz raf koralowych. Nowoczesne metropolie obok pierwotnych osad Aborygenów. Australia zaskakuje różnorodnością. Australia to równocześnie jedyny raj na ziemi, który jest jednocześnie kontynentem . Rozpościera się na obszarze ponad siedmiu milionów kilometrów kwadratowych oraz posiada ponad dwadzieścia tysięcy kilometrów wybrzeża. Pomimo olbrzymiej powierzchni Australia zamieszkiwana jest przez zaledwie dwadzieścia dwa miliony ludzi. Australijczycy zamieszkują pośród bezkresnych przestrzeni i najbardziej różnorodnych krajobrazów świata. Podczas kiedy wybrzeża Australii są bardzo gęsto zaludnione , jej wnętrze pozostaje niemalże całkowicie dziewicze. Dotrzeć można do niego jedynie drogami szutrowymi, które i tak po pewnym czasie przechodzą w zwykłe nieutwardzone pustynne szlaki. Pobyt w nieskażonym przez cywilizację regionie wynagradza niedogodności podróżowania , zwłaszcza , kiedy towarzyszy nam aborygeński myśliwy, który doskonale wie jak zdobyć pożywienie. Plemiona Aborygenów wykształciły język migowy, dzięki któremu mogą porozumiewać się oraz tropić zwierzynę nie płosząc jej w żaden sposób głosem, ani zapachem . Ich prastara kultura przetrwała dzięki ceremoniom zwanym corroborres, które towarzyszą spotkaniom plemiennym. Jednym z symboli Australii jest Wielka Rafa Koralowa. Największy na ziemi wytwór organizmów żywych obejmuje trzy tysiące raf oraz dokłądnie tysiąc wysp. Pomiędzy nimi a wybrzeżem ciągną się laguny oraz obszary płycizn. Do wielkiej rafy koralowej przylgnęło miano żyjących skał. To efekt jej żywej struktury, którą tworzą niezliczone anemony, mięczaki , glony oraz inne organizmy rakotwórcze. Kolorowe miejsce słynie również z ogromnego bogactwa ryb, w wodach rafy doliczono się ponad półtora tysiąca ich gatunków.
Australia, czyli piąty kontynent to nie tylko cudowna egzotyka, ale również nowoczesne metropolie. Największą i równocześnie najstarszą jest Sydney, rodzinne miasto Nicole Kidman jak również Mela Gibsona. Na mapach świata pojawiło się w osiemnastym wieku, kiedy to europejscy żeglarze założyli osiedle The Rocks, które dało mu swój początek. Współczesne Sydney jest miastem na wskroś nowoczesnym i tętniącym pełniom życia. Pełno tutaj drapaczy chmur, które rzucają ogromne cienie na znajdujące się w dole ulice, jest piękny port, fascynujące, piaszczyste plaże i charakterystyczny dla Sydney strzelisty budynek opery.

Źródło:

http://www.australia.com.pl/

Żyć na Maderze

aga — Thu, 19 May 2011 04:03:44 +0000

Stolicą Madery , wyspy należącej do Portugalii, położonej na Oceanie Atlantyckim jest Funchal, leżące na opadających do oceanu wzgórzach. Maleńkie domy rybaków, okazałe kamienice i pałace dawnych właścicieli ziemskich, toną w zieleni palm. Warto wjechać na pobliskie, górujące nad miastem wzgórze Monte. Na sam szczyt wwiezie nas specjalna kolejka gondolowa. Warto tutaj przyjechać przede wszystkim dla fascynujących widoków jakie rozciągają się ze szczytu.
Widok na miasto, postrzępione, skaliste wybrzeże i rozległy ocean, zapierają dech w piersiach. Następnym atrakcyjnym punktem programu zwiedzania wyspy Madera jest z pewnością wizyta w Ogrodzie Botanicznym Jardin Tropical Monte Palace. Znajdziemy w nim rośliny niemalże z całego świata. Między fontannami, rzeźbami i płytami ułożonymi w barwne pejzaże, odnajdziemy ich ponad dwa tysiące. Trzeba zajrzeć również do barokowego kościoła Nossa Senhora. To właśnie tutaj znajduje się figurka Madonny z Monte, patronki Madery oraz grób Karola pierwszego Habsburga, ostatniego cesarza Austrii, który spędził tutaj ostatnie lata swojego życia. Drogę powrotną z Monte do Funchal można odbyć w kolejny nietypowy sposób a mianowicie na wiklinowych saniach.
Sanie popychane przez dwóch Maderczyków, pokonują zwinnie kręte uliczki maderskich miasteczek. To jest naprawdę ekstremalna jazda z dużą dawką adrenaliny. W trakcie pobytu na Maderze można zaryzykować jeszcze jedną wycieczkę w góry. A mianowicie przejść około dwunastu kilometrów wzdłuż Lewady do Risco i Lewady das Fontes. Można tam zobaczyć całą sieć kanałów, tak zwane lewady, którymi z gór spływa woda na wybrzeże. Z takiej wyprawy z pewnością pozostaną w pamięci wspaniałe górskie widoki oraz las laurowy Laurissilva, wpisany na listę światowego dziedzictwa biosfery UNESCO.
W czasie pobytu na Maderze można też zobaczyć jak wygląda życie w typowo portugalskich małych miasteczkach. Na przykład Camara de Lobos, zachowało klimat starej rybackiej wioski. To miejsce z którego Winston Churchil, premier Wielkiej Brytani, malował obrazy , jak głosi pamiątkowa tablica. We wsi Santana zobaczymy kolorowe trójkątne domy kryte słomianą strzechą. Domki są tak małe jak dla krasnoludków. I na koniec wyprawa do Machico, najdalej na wschód wysuniętego fragmentu Madery, ten wąski pas lądu wrzyna się daleko w wody Atlantyku i jest najczęściej spotykanym motywem na pocztówkach promujących Maderę.
Źródło:

http://www.madera.org.pl/

Gotycka Kolonia

aga — Wed, 18 May 2011 04:04:46 +0000

Kolonia, miasto w zachodniej części Niemiec, położone tuż nad Renem, słynie przede wszystkim z fascynujących zabytków między innymi z katedry. Katedra Kolońska znajdująca się pobliżu Renu oraz dworca głównego jest już piątym kościołem postawionym na tym miejscu. Na wzgórzu usypanym bezpośrednio przy północnym odcinku rzymskiego muru obronnego wybudowano prawdopodobnie w szóstym wieku pośrodku cmentarza mały jednonawowy kościółek. Gotycka katedra pod którą węgielny kamień położono w roku tysiąc dwieście czterdziestym ósmym miała stać się największym kościołem na zachodzie , była pomyślana jako monumentalny relikwiarz. Prace budowlane przerwano w roku tysiąc pięćset sześćdziesiątym.
Nawa środkowa nie była nawet rozpoczęta. Do kontynuacji prac budowlanych powrócono dopiero około trzysta lat później. Szczęśliwym przypadkiem odnaleziono oryginalne projekty budowlane zachodniej części katedry i tak pod koniec wieku dziewiętnastego ukończono budowlę. Katedra w Kolonii ma ogromne rozmiary. Długość ponad sto czterdzieści metrów, szerokość blisko pięćdziesiąt. Przy wysokości stu pięćdziesięciu siedmiu metrów wysokości wieże katedry były najwyżej położonym punktem architektonicznym na całym świecie.
Będąc w Koloni warto również zobaczyć zbudowane obok prezbiterium katedralnego muzeum nad odkrytymi pozostałościami willi miejskiej z czasów rzymskich o rozmiarach czterdzieści na sześćdziesiąt metrów, liczącej ponad dwadzieścia pomieszczeń. Muzeum Rzymsko Germańskie, bo taką nazwę nosi to miejsce chroni wykopaliska na miejscu ich znalezienia. Na terenie miasta działa kilka muzeów filialnych, do których należy Pretorium, w miejscu wykopalisk pod nowym budynkiem ratusza.
Kolejne ciekawe miejsce w Kolonii to Muzeum Wallarfa – Richartza, które należy do największych galerii malarstwa oraz jednocześnie do najstarszych niemieckich zbiorów muzealnych. W tysiąc osiemset dwudziestym czwartym roku koloński kanonik Franciszek Ferdynand Wallraf ofiarował w ostatnim roku swojego życia miastu Kolonia obszerną kolekcję dzieł sztuki wszelkiego rodzaju, która stała się zaczątkiem kilku muzeów. Z chwilą otwarcia pierwszego budynku muzealnego, ufundowanego przez kolońskiego kupca, rozpoczęło swoją działalność muzeum Richartza. Koniecznie również trzeba zobaczyć Muzeum Ludwiga, do którego już od lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku nadchodziły z Akwizgranu liczne dzieła najnowszej sztuki amerykańskiej oraz europejskiej jako depozyty małżeństwa Piotra oraz Ireny Ludwig. To najmłodsze muzeum Kolonii posiada wyłącznie dzieła sztuki reprezentującej wiek dwudziesty. Obejmuje malarstwo i rzeźbę tego okresu, zbiór graficzny z rysunkami oraz grafiką, jak również największy w całych Niemczech oddział fotografii.

Źródło:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Kolonia_%28Niemcy%29

Madera, kraina orchidei

aga — Wed, 18 May 2011 04:01:20 +0000

Madera, wyspa wiecznej wiosny, zachwyca zielonymi lasami, wszechobecnymi kwiatami, urwiskami, wodospadami oraz kameralnymi miasteczkami. To doskonałe miejsce na wiosenny na przykład majowy, przedłużony weekend.
Sześć godzin lotu samolotem i jesteśmy na miejscu, w zupełnie innym fascynującym świecie, gdzie nie musimy martwić się czy będzie pogoda czy też nie. Madera niestety nie jest wyspą dla plażowiczów. Wybrzeże zdominowane jest przez urwiska, skały oraz klify. Jedynie w dwóch miejscach są sztucznie usypane piaszczyste plaże. Ale za to na niewielkiej wyspie Porto Santo oddalonej o siedemdziesiąt kilometrów na północny wschód od Madery, złotego piasku jest pod dostatkiem to dziewięciokilometrowy pas plaży. Można tam wybrać się na przykład z hotelową wycieczką. To idealne miejsce na prawdziwe leniuchowanie, szczególnie w okresie wiosennym bo latem jest tutaj bardzo dużo turystów.Jak mówi historia, żeglarze z Portugalii najpierw odkryli maleńką Porto Santo, a dopiero później dwadzieścia razy większą Maderę. Madera po portugalsku oznacza drewno. Nazwę swą zawdzięcza gęstym lasom jakie pokrywały w piętnastym wieku niemal całą wyspę. Madera nazywana jest również wyspą wiecznej wiosny ze względu na panujące tutaj przez cały rok umiarkowane temperatury. Północ wyspy jest jednak bardziej wilgotna i deszczowa, południe zaś suche oraz słoneczne. Najbardziej odczuwa się te zmiany klimatyczne w czasie wycieczki w góry. Można wyjechać w piękną słoneczną pogodę, zaś po kilku godzinach pogoda ulega diametralnej zmianie i na wysokości leje jak z cebra. Po powrocie okazuje się, że nad oceanem nie spadła ani jedna kropla deszczu…
Wilgoć i stała temperatura w ciągu całego roku to zalety klimatu wyspy. Idealne wręcz warunki wegetacji mają tutaj więc wszystkie gatunki roślin. Cokolwiek się posadzi da bardzo obfite plony. To właśnie na Maderze można spotkać chyba wszystkie owoce rosnące na ziemi. O kwiatach nawet nie trzeba wspominać… W naszym kraju musimy męczyć się aby nasze monstery, fikusy i inne piękne rośliny miały odpowiednie warunki, nie za ciepło, nie za wilgotno, nie za zimno a na Maderze rosną prawie jak u nas chwasty.

Madera to światowe centrum hodowli orchidei. Jednak zdecydowanym faworytem jeśli chodzi o towary eksportowe tego kraju jest… Madera. To rodzaj wina, występującego we wszystkich odmianach od słodkiej poprzez półsłodką do wytrawnej i półwytrawnej.

Źródło:

http://www.madera.org.pl/

Dolina Popradu

aga — Wed, 18 May 2011 03:56:17 +0000

Beskid Sądecki przyciąga spokojem, fascynującym krajobrazem i kameralnym klimatem. Jeden z najpiękniejszych zakątków Polski – Dolina Popradu i jej dorzecze ze względu na obfite złoża leczniczych źródeł mineralnych nazywane jest często sądeckim zagłębiem balneologicznym . Największym uznaniem wśród kuracjuszy odwiedzających Piwniczną Zdrój , największy ośrodek leczniczy w Dolinie Popradu, cieszą się kąpiele lecznicze. Mało kto jednak pamięta, że zanim Piwniczna stała się znanym uzdrowiskiem , była handlowym miasteczkiem na szlaku w kierunku Węgier.
W rynku znajdują się stara studnia oraz wyjątkowy dom z dziewiętnastego wieku – z rozległymi gotyckimi piwnicami, w których podobno, przechowywano beczki doskonałego węgierskiego wina. Piwniczna wyrosła w samym sercu Beskidu Sądeckiego. Na wschód od miasta wyrasta Pasmo Jaworzyny Krynickiej, na zachód – Pasmo Radziejowej. Cała ta górska kraina leży w granicach Popradzkiego Parku Krajobrazowego. Najczęstszymi celami pieszych wypraw są górskie szczyty, na których znajdują się schroniska : Nad Wierchomlą i Na Hali Łabowskiej. Doskonałym urozmaiceniem wyprawy w Beskid Sądecki będą z pewnością przejażdżki zaprzęganym wozem konnym. Takie atrakcje przypadną do gustu i małym i dużym turystom a wspomnienia pozostaną na całe lata. Nie brakuje w okolicy i innych fascynujących atrakcji . Przełomowy odcinek rzeki Poprad to popularny wodny szlak wycieczek tratwami prosto z Piwnicznej do Rytra. Widoki z meandrującej rzeki ubarwiają malowniczymi opowieściami sądeccy flisacy. Opinia najpiękniejszego miejsca w Polsce od wieków należy się jednemu miastu, a mianowicie Staremu Sączowi z jego urokliwą zabudową oraz zabytkami sakralnymi o średniowiecznym rodowodzie – z klasztorem sióstr klarysek oraz mającym lecznicze właściwości źródełkiem świętej Kingi. Stary Sącz i jego budynki pamiętają czasy króla Kazimierza i nazywane są perłami Doliny Popradu.
Uzdrowisko w Piwnicznej – Zdroju specjalizuje się w leczeniu schorzeń: reumatologicznych , górnych i dolnych dróg oddechowych, układu trawiennego. Przy schorzeniach laryngologicznych zalecane są zabiegi w jaskini solnej. Ze źródlanej studni tak zwanej Piwniczanki można zaczerpnąć wodę o wyjątkowym smaku – naturalnie nasyconą dwutlenkiem węgla. Kąpiele borowinowe solne i błotne to jedna z wielu ofert ośrodka w Piwnicznej – Zdroju.

Źródło:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Poprad_%28miasto%29

Wiosna w Sewilli

aga — Tue, 17 May 2011 04:18:02 +0000

Jeżeli planujesz podróż do słonecznej Andaluzji w Hiszpanii, nie można lepiej trafić, jeżeli planuje się podróż właśnie w kwietniu lub w maju. Wówczas to Andaluzja , jeden z najpiękniejszych regionów Hiszpanii rozkwita feerią kwiatów, zaś temperatury sięgają nawet dwudziestu ośmiu stopni celsjusza. Jeżeli zaś do Sewilli, stolicy regionu Andaluzja wybierzemy się przed wielkanocą , czeka na nas wyjątkowa niespodzianka i atrakcja – czyli obchody wielkiego tygodnia tak zwana semana santa. Wieczorem w wielki czwartek na ulice Sewilli, która po Barcelonie, Madrycie i Walencji jest czwartą co do wielkości metropolią w Hiszpanii, wylegają dosłownie tłumy. Ich środkiem jadą ogromne platformy z figurami Chrystusa oraz Matki Bożej. Odgrywane są sceny rodzajowe Męki Pańskiej , w tym również scena ukrzyżowania. Misternie haftowane baldachimy ozdobione świeżymi kwiatami oraz świecami robią na każdym widzu ogromne wrażenie. Widowiskowy pochód przesuwa się wąskimi ulicami Sewilli, a towarzyszy mu dźwięk instrumentów oraz zawodzące śpiewy uczestników misterium. Niesamowite wrażenie robi niebieski orszak pokutników ubranych w długie szaty. Spiczaste kaptury zasłaniające im twarz przywołują na myśl nakrycia głowy członków Ku – Klux – Klanu. Procesji jest wiele – każda wyrusza z innego kościoła , idący za platformami pokutnicy niosą w dłoniach gigantyczne płonące świece.
Jeżeli ktoś pragnie dać się ponieść religijnym emocjom , koniecznie trzeba skierować do Bazyliki la Macareny znanej z organizacji najciekawszych procesji. Uliczne misterium celebrują wówczas członkowie bractwa San Esteban. Idąc za pokutnikami , można przeżyć istne misterium – można zobaczyć , w jaki sposób rozmodleni uczestnicy pochodu w ekstazie , a nawet z płaczem, dotykają i całują figury świętych.
Kiedy zapragniemy odpoczynku , bez problemu można znaleźć otwartą restaurację czy też doskonały bar tapas z wyśmienitymi przekąskami i wspaniałym hiszpańskim piwem. To właśnie podczas świąt wielkanocnych najbardziej zrozumiałe jest powiedzenie :”kto nie widział Sewilli, ten nie widział cudu”. I to najprawdziwsza prawda.
Po świętach wielkanocnych nie kończy się świętowanie w Sewilli, wtedy właściwie dopiero radowanie się rozpoczyna. To początek tak zwanego kwietniowego tygodnie, kiedy to bawią się wspólnie wszystkie sewilskie rodziny.

Źródło:

http://www.zagraniczne-nieruchomosci.pl/index.php?action=page&page=51